Entu­zja­stycz­ny dzień w Jele­niej Górze: solid­ne fun­da­men­ty pod podwój­ny kon­gres w 2027 roku 

Od 16 do 23 lip­ca 2027 roku odbę­dzie się histo­rycz­ny tydzień mię­dzy­na­ro­do­we­go ruchu espe­ranc­kie­go. To wła­śnie wte­dy, pięk­ne mia­sto Jele­nia Góra ugo­ści jed­no­cze­śnie, w ramach jed­ne­go boga­te­go wyda­rze­nia, 60. Kon­gres ILEI (Mię­dzy­na­ro­do­wej Ligi Nauczy­cie­li Espe­ran­ty­stów) oraz 2. Kon­gres Kobiet (Komi­sji ds. Aktyw­no­ści Kobiet). Aby przy­go­to­wać to wyjąt­ko­we wyda­rze­nie, pod prze­wod­nic­twem nie­zwy­kle gościn­nej Mał­go­si Komar­nic­kiej, spę­dzi­łam na miej­scu inten­syw­ny, pro­duk­tyw­ny i chwy­ta­ją­cy za ser­ce dzień pra­cy, prze­ko­nu­jąc się na wła­sne oczy, że hasło kon­gre­so­we – „Inspi­ro­wać, uczyć, włą­czać” – już teraz w peł­ni żyje w ser­cach lokal­nych organizatorów.

Moim pierw­szym i klu­czo­wym przy­stan­kiem była wizy­ta w sie­dzi­bie Kar­ko­no­skie­go Sej­mi­ku Osób Nie­peł­no­spraw­nych, regio­nal­ne­go sto­wa­rzy­sze­nia o nie­zwy­kłej odpo­wie­dzial­no­ści spo­łecz­nej, któ­re każ­de­go dnia dzia­ła na rzecz osób z nie­peł­no­spraw­no­ścia­mi. Przy­ję­cie nie mogło być bar­dziej przy­ja­zne i wzru­sza­ją­ce: powi­tał mnie sła­bo­wi­dzą­cy re-espe­ran­ty­sta Sta­ni­sław Schu­bert (pre­zes sej­mi­ku) wraz z Elż­bie­tą Schu­bert (wice­pre­ze­ską), Paw­łem Glu­zą (pre­ze­sem fun­da­cji), Józe­fem Zabrzań­skim (człon­kiem zarzą­du fun­da­cji) oraz Wio­let­tą Zię­tar­ską (człon­ki­nią zarzą­du fundacji).

Razem z nimi poczu­łam praw­dzi­wie rodzin­ną atmos­fe­rę, zasia­da­jąc przy wspól­nym sto­le, aby poło­żyć fun­da­men­ty orga­ni­za­cyj­ne pod to wyda­rze­nie. Prze­ana­li­zo­wa­li­śmy wspól­nie każ­dy szcze­gół i klu­czo­wy punkt przy­szłe­go kon­gre­su: od logi­sty­ki sal wykła­do­wych po boga­ty pro­gram wycie­czek po malow­ni­czych Kar­ko­no­szach, od wie­czo­rów roz­ryw­ko­wych i kul­tu­ral­nych po ini­cja­ty­wy spo­łecz­ne, któ­re zagwa­ran­tu­ją peł­ną dostęp­ność dla wszyst­kich uczest­ni­ków. Ponad­to dużą uwa­gę poświę­co­no nagło­śnie­niu medial­ne­mu wyda­rze­nia: przy­go­to­wa­li­śmy już i zor­ga­ni­zo­wa­li­śmy spraw­ną obsłu­gę pra­so­wą, zapew­nia­jąc współ­pra­cę lokal­nych mediów – roz­gło­śni radio­wych, gazet i sta­cji tele­wi­zyj­nych – któ­re będą szcze­gó­ło­wo rela­cjo­no­wać dni kon­gre­so­we, nio­sąc nasze prze­sła­nie na cały region. Był to oczy­wi­sty i budu­ją­cy dowód na to, że inklu­zyw­ność nie jest dla nas tyl­ko pięk­nym, teo­re­tycz­nym hasłem z pla­ka­tu, ale prak­tycz­nym, codzien­nym zobo­wią­za­niem. Pod­czas wizy­ty zna­la­złam rów­nież czas na spo­tka­nie z człon­ka­mi sto­wa­rzy­sze­nia, aby opo­wie­dzieć im nie­co o espe­ran­cie i ruchu esperanckim.

Następ­nie nasza dro­ga popro­wa­dzi­ła nas do Kar­ko­no­skiej Aka­de­mii Nauk Sto­so­wa­nych w Jele­niej Górze – pre­sti­żo­wej insty­tu­cji, któ­ra będzie nauko­wym i aka­de­mic­kim ser­cem kon­gre­su. Wiel­kim zaszczy­tem i powo­dem do dumy była moż­li­wość podzi­wia­nia impo­nu­ją­cej Auli Magna, mogą­cej pomie­ścić ponad 200 osób. To wła­śnie tam, w sobo­tę 17 lip­ca 2027 roku, odbę­dzie się uro­czy­sta inau­gu­ra­cja z udzia­łem naj­wyż­szych przed­sta­wi­cie­li uczel­ni oraz władz miasta.

W tym samym miej­scu, w sobot­nie popo­łu­dnie, odbę­dzie się tra­dy­cyj­ne i sto­ją­ce na wyso­kim pozio­mie Sym­po­zjum Nauko­we, któ­re każ­de­go roku wyróż­nia kon­gre­sy ILEI jako punkt odnie­sie­nia dla mię­dzy­na­ro­do­wych badań peda­go­gicz­nych i lin­gwi­stycz­nych. Pod­czas czte­rech nie­prze­rwa­nych godzin wykła­dów i debat, eks­per­ci oraz bada­cze z całe­go świa­ta zapre­zen­tu­ją swo­je pra­ce w języ­ku espe­ran­to, angiel­skim oraz – w ukło­nie w stro­nę kra­ju gospo­da­rzy – w języ­ku pol­skim. Gosz­cze­nie tak pre­sti­żo­we­go forum edu­ka­cyj­ne­go w tak nowo­cze­snym śro­do­wi­sku aka­de­mic­kim nada­je temu podwój­ne­mu kon­gre­so­wi ogrom­ną ran­gę naukową.

Ta wizy­ta sta­ła się jesz­cze bar­dziej pamięt­na dzię­ki spo­tka­niu z wice­pre­zy­dent Jele­niej Góry, Aga­tą Koniecz­ką. Pani wice­pre­zy­dent  przy­ję­ła nas z ogrom­nym cie­płem, głę­bo­ką uwa­gą i otwar­to­ścią, two­rząc atmos­fe­rę w peł­ni har­mo­ni­zu­ją­cą z naj­szla­chet­niej­szym, mię­dzy­na­ro­do­wym i espe­ranc­kim duchem przy­jaź­ni. Jej entu­zjazm oraz wspar­cie władz miej­skich świad­czą o wyraź­nej woli uczy­nie­nia z Jele­niej Góry otwar­tych drzwi do świa­ta, goto­wych do kul­ty­wo­wa­nia war­to­ści róż­no­rod­no­ści kul­tu­ro­wej i równości.

Na koniec dnia szcze­gó­ło­wo zapo­zna­li­śmy się z bazą noc­le­go­wą w mie­ście. Nasz cel jest jasny: umoż­li­wić każ­de­mu uczest­ni­ko­wi kon­gre­su – od stu­den­tów i mło­dzie­ży po eme­ry­tów i rodzi­ny – udział w wyda­rze­niu na mia­rę ich wła­snych moż­li­wo­ści finan­so­wych. Dla­te­go zabez­pie­czy­li­śmy zróż­ni­co­wa­ną ofer­tę zakwa­te­ro­wa­nia, począw­szy od eko­no­micz­nych i wygod­nych schro­nisk oraz hoste­li, aż po hote­le o wyso­kim stan­dar­dzie, tak aby nikt nie został wyklu­czo­ny z przy­czyn materialnych.

Peł­nym emo­cji momen­tem, któ­ry zwień­czył ten dzień, było spo­tka­nie na pla­cu, gdzie znaj­du­je się kamien­ny pomnik z tabli­cą pamiąt­ko­wą poświę­co­ną Ludwi­ko­wi Zamen­ho­fo­wi, twór­cy espe­ran­ta. Była to pięk­na oka­zja do prze­ka­za­nia fla­gi tego­rocz­ne­go kon­gre­su (któ­ry odbył się w Chi­nach) lokal­nym orga­ni­za­to­rom przy­szło­rocz­ne­go wyda­rze­nia: Mał­go­si Komar­nic­kiej i Sta­ni­sła­wo­wi Schubertowi.

Opusz­cza­łam Jele­nią Górę z ser­cem peł­nym wdzięcz­no­ści i głę­bo­kie­go opty­mi­zmu. Har­mo­nia panu­ją­ca pomię­dzy ILEI, Komi­sją ds. Aktyw­no­ści Kobiet, lokal­nym Kar­ko­no­skim Sej­mi­kiem Osób Nie­peł­no­spraw­nych, uczel­nią, media­mi oraz Urzę­dem Mia­sta zapo­wia­da kon­gres na naj­wyż­szym pozio­mie kul­tu­ral­nym – kon­gres, pod­czas któ­re­go edu­ka­cja, nauko­wa rze­tel­ność oraz praw­dzi­wy espe­ranc­ki duch wspól­no­ty i głę­bo­kiej inklu­zyw­no­ści sta­ną się nie­za­po­mnia­ną rzeczywistością.

Do zoba­cze­nia w Jele­niej Górze w lip­cu 2027 roku!

Lau­ra Braz­za­be­ni – czło­nek zarzą­du ILEI odpo­wie­dzial­ny za orga­ni­za­cję kongresów.