Od lasów spo­łecz­nych do gór dostęp­nych dla wszyst­kich. Idea, któ­ra łączy ochro­nę przy­ro­dy z dostępnością

Czy moż­na jed­no­cze­śnie sku­tecz­nie chro­nić przy­ro­dę i spra­wić, by była ona dostęp­na dla każ­de­go? Jesz­cze do nie­daw­na wie­le osób postrze­ga­ło te dwa cele jako wza­jem­nie wyklu­cza­ją­ce się. Dziś coraz wyraź­niej widać, że przy­szłość zarzą­dza­nia tere­na­mi cen­ny­mi przy­rod­ni­czo opie­ra się wła­śnie na poszu­ki­wa­niu rów­no­wa­gi mię­dzy ochro­ną śro­do­wi­ska a potrze­ba­mi społeczeństwa.

Takie podej­ście zna­la­zło odzwier­cie­dle­nie w dzia­ła­niach Mini­ster­stwa Kli­ma­tu i Śro­do­wi­ska, któ­re roz­wi­ja kon­cep­cję lasów spo­łecz­nych – nowe­go mode­lu gospo­da­ro­wa­nia tere­na­mi leśny­mi, w któ­rym prio­ry­te­tem sta­ją się nie tyl­ko funk­cje przy­rod­ni­cze, ale rów­nież rekre­acja, edu­ka­cja, zdro­wie oraz popra­wa jako­ści życia miesz­kań­ców. Lasy spo­łecz­ne mają być miej­sca­mi przy­ja­zny­mi ludziom, zacho­wu­jąc jed­no­cze­śnie wyso­kie stan­dar­dy ochro­ny przy­ro­dy. Szcze­gól­ny nacisk poło­żo­no rów­nież na dia­log z lokal­ny­mi spo­łecz­no­ścia­mi oraz two­rze­nie prze­strze­ni odpo­wia­da­ją­cych rze­czy­wi­stym potrze­bom użytkowników.

To kie­ru­nek, któ­ry od wie­lu lat jest bli­ski Kar­ko­no­skie­mu Sej­mi­ko­wi Osób Nie­peł­no­spraw­nych. Pro­jekt „Góry otwar­te dla wszyst­kich” od począt­ku opie­ra się na prze­ko­na­niu, że pięk­no pol­skiej przy­ro­dy powin­no być dostęp­ne dla każ­de­go – nie­za­leż­nie od wie­ku, spraw­no­ści czy ogra­ni­czeń wyni­ka­ją­cych ze sta­nu zdrowia.

Dostęp­ność nie ozna­cza bowiem inge­ren­cji w natu­rę za wszel­ką cenę. Wręcz prze­ciw­nie – ozna­cza mądre pro­jek­to­wa­nie prze­strze­ni, któ­re pozwa­la korzy­stać z jej walo­rów bez naru­sza­nia jej naj­cen­niej­szych war­to­ści. Pro­jek­to­wa­nie uni­wer­sal­ne, odpo­wied­nio przy­go­to­wa­ne szla­ki, miej­sca odpo­czyn­ku, czy­tel­na infor­ma­cja, nowo­cze­sne roz­wią­za­nia wspie­ra­ją­ce oso­by z nie­peł­no­spraw­no­ścia­mi oraz wła­ści­wie zapla­no­wa­na infra­struk­tu­ra spra­wia­ją, że z gór mogą korzy­stać nie tyl­ko oso­by w peł­ni spraw­ne, ale rów­nież senio­rzy, rodzi­ny z mały­mi dzieć­mi czy oso­by cza­so­wo ogra­ni­czo­ne ruchowo.

Mini­ster­stwo pod­kre­śla, że lasy spo­łecz­ne mają słu­żyć ludziom – jako miej­sca wypo­czyn­ku, edu­ka­cji eko­lo­gicz­nej, aktyw­no­ści fizycz­nej i budo­wa­nia dobro­sta­nu psy­chicz­ne­go. Jed­no­cze­śnie ich two­rze­nie odby­wa się z posza­no­wa­niem potrzeb ochro­ny przy­ro­dy i przy aktyw­nym udzia­le samo­rzą­dów, orga­ni­za­cji spo­łecz­nych, eks­per­tów oraz miesz­kań­ców. To wła­śnie taki spo­sób myśle­nia poka­zu­je, że ochro­na śro­do­wi­ska i dostęp­ność nie muszą się wyklu­czać, lecz mogą wza­jem­nie się uzupełniać.

Od lat wła­śnie takie roz­wią­za­nia pro­mu­je KSON. Dzię­ki współ­pra­cy samo­rzą­dów, Lasów Pań­stwo­wych, Kar­ko­no­skie­go Par­ku Naro­do­we­go, PTTK, admi­ni­stra­cji rzą­do­wej oraz wie­lu part­ne­rów uda­ło się zre­ali­zo­wać sze­reg przed­się­wzięć popra­wia­ją­cych dostęp­ność tere­nów gór­skich. Jed­nym z naj­bar­dziej widocz­nych przy­kła­dów jest udo­stęp­nie­nie oso­bom o ogra­ni­czo­nej mobil­no­ści moż­li­wo­ści dotar­cia do gór­nej plat­for­my wido­ko­wej przy Wodo­spa­dzie Kamień­czyk – inwe­sty­cji będą­cej efek­tem współ­pra­cy wie­lu insty­tu­cji i organizacji.

Ubie­gło­rocz­na VIII Kon­fe­ren­cja Gór­ska „Góry otwar­te dla wszyst­kich” poka­za­ła, że temat dostęp­nej tury­sty­ki gór­skiej sta­je się jed­nym z waż­niej­szych kie­run­ków roz­wo­ju regio­nu. Wśród uczest­ni­ków zna­leź­li się przed­sta­wi­cie­le admi­ni­stra­cji rzą­do­wej, samo­rzą­dów, świa­ta nauki, orga­ni­za­cji poza­rzą­do­wych oraz insty­tu­cji odpo­wie­dzial­nych za zarzą­dza­nie tere­na­mi chro­nio­ny­mi. Dys­ku­to­wa­no o pro­jek­to­wa­niu uni­wer­sal­nym, nowo­cze­snych tech­no­lo­giach wspie­ra­ją­cych oso­by o szcze­gól­nych potrze­bach, kie­run­kach roz­wo­ju infra­struk­tu­ry tury­stycz­nej oraz moż­li­wo­ściach współ­pra­cy mię­dzy­na­ro­do­wej w zakre­sie dostęp­no­ści szla­ków po obu stro­nach Karkonoszy.

Nie­przy­pad­ko­wo więc tego­rocz­na, wrze­śnio­wa kon­fe­ren­cja KSON będzie kon­ty­nu­acją tych dzia­łań. Nowa kon­cep­cja lasów spo­łecz­nych spra­wia, że roz­mo­wa o dostęp­no­ści nabie­ra jesz­cze więk­sze­go zna­cze­nia. Jeże­li las ma rze­czy­wi­ście peł­nić funk­cję spo­łecz­ną, powi­nien być prze­strze­nią otwar­tą dla wszyst­kich użyt­kow­ni­ków – rów­nież dla osób z nie­peł­no­spraw­no­ścia­mi, senio­rów i wszyst­kich tych, któ­rzy na co dzień napo­ty­ka­ją barie­ry w korzy­sta­niu z tere­nów przyrodniczych.

Wrze­śnio­wa kon­fe­ren­cja będzie oka­zją do wymia­ny doświad­czeń pomię­dzy przed­sta­wi­cie­la­mi admi­ni­stra­cji, śro­do­wi­ska nauko­we­go, zarząd­ca­mi tere­nów chro­nio­nych, samo­rzą­da­mi oraz orga­ni­za­cja­mi spo­łecz­ny­mi. Dys­ku­sja będzie doty­czyć nie tyl­ko ist­nie­ją­cych roz­wią­zań, ale rów­nież kie­run­ków roz­wo­ju dostęp­nej tury­sty­ki, pro­jek­to­wa­nia infra­struk­tu­ry zgod­nej z zasa­da­mi uni­wer­sal­ne­go pro­jek­to­wa­nia oraz moż­li­wo­ści dal­szej współ­pra­cy na rzecz udo­stęp­nia­nia gór kolej­nym gru­pom odbiorców.

Idea lasów spo­łecz­nych poka­zu­je, że współ­cze­sna ochro­na przy­ro­dy coraz czę­ściej sta­wia czło­wie­ka w roli odpo­wie­dzial­ne­go użyt­kow­ni­ka prze­strze­ni, a nie jedy­nie jej obser­wa­to­ra. Pro­jekt „Góry otwar­te dla wszyst­kich” od lat udo­wad­nia, że wła­śnie taka filo­zo­fia przy­no­si naj­lep­sze efek­ty. Odpo­wie­dzial­nie zapro­jek­to­wa­na dostęp­ność nie zagra­ża przy­ro­dzie – prze­ciw­nie, budu­je spo­łecz­ną świa­do­mość jej war­to­ści i spra­wia, że wię­cej osób może ją pozna­wać, rozu­mieć i chronić.

Być może wła­śnie dla­te­go dziś idee roz­wi­ja­ne od lat w Kar­ko­no­szach coraz wyraź­niej wpi­su­ją się w ogól­no­pol­ski kie­ru­nek zmian. Od lasów spo­łecz­nych do gór dostęp­nych dla wszyst­kich pro­wa­dzi bowiem ta sama dro­ga – dro­ga odpo­wie­dzial­ne­go myśle­nia o prze­strze­ni, któ­ra ma słu­żyć zarów­no natu­rze, jak i ludziom.