Oto wspomnienie z małego kongresu esperantystów „Międzykulturowa Lipcówka”, jaki odbył się w Jeleniej Górze w dniach 23–26.07.2022, wspólnie z Małgosią J. Komarnicką — wspomina Stanisław Schubert — zupełnie spontanicznie i właściwie bez budżetu zorganizowaliśmy światowe spotkanie prawie 50 osób czynnych i aktywnych esperantystów, którzy przyjechali do nas z całego świata od Japonii po Brazylię. Bazą była świetlica integracyjna KSON jeszcze przed remontem, podróżowaliśmy po kotlinie autobusami kursowymi i komunikacją miejską zwiedzając najwspanialsze atrakcje Kotliny Jeleniogórskiej, odbyliśmy krótki kurs przypominający esperanto tym, którzy kiedyś się tym językiem posługiwali, a dowodem na to, że tak było jest wspólne zdjęcie z tamtego czasu sprzed tablicy pamiątkowej postawionej przez mieszkańców Jeleniej Góry twórcy tego języka Ludwikowi Zamenhofowi, który miał swój epizod karkonoski, dzięki czemu ma również „swoją ulicę”. To zasługa dolnośląskich esperantystów lat 50-tych, kiedy to język zdobywał coraz więcej i coraz młodszych użytkowników. W tym miejscu przypomnieć trzeba postać śp. doktora Tyburcjusza Tyblewskiego, przewodnika górskiego, regionalisty, który organizował w latach 60-tych kursy esperanto. Korespondowaliśmy — mówi dziś 83-letnia pani Joanna — z całym światem, do dzisiaj mam piękne widokówki z różnych jego zakątków, które zawsze zaczynały się od słów ”kara amiko”, czyli „drogi przyjacielu/”kara amikino” czyli droga przyjaciółko”.
Małgosia Komarnicka jest również prezesem Europejskiego Centrum Edukacji Międzykulturowej we Wrocławiu, czynną esperantystką i za jej zasługą esperanto może odżyć także w Jeleniej Górze. Tutaj wg planów w dniach
od 16–23 lipca 2027 roku odbędzie się 60. Kongres Międzynarodowego Związku Nauczycieli Esperantystów, a także drugi Kongres Kobiet Komisji ds. Działalności Kobiet przy Światowym Związku Esperantystów. Dzisiaj szacuje się, że czynnych esperantystów na świecie jest ok. 250 tys. Esperanto najczęściej używane jest w krajach językowej strefy ugrofińskiej (Skandynawia, Węgry, Azja), w Polsce ilość czynnych esperantystów ocenia się na 2200. Symbolem esperanto jest zielona gwiazda nadziei, oznaczająca, że język ten stanowić może most porozumienia pomiędzy narodami. W tym rozpolitykowanym emocjonalnie świecie każdy krok w kierunku ładu, pojednania i spokoju zasługuje na wsparcie. Dlatego zdecydowaliśmy się — mówi Stanisław Schubert, prezes KSON‑u — na współpracę w organizacji tutaj, w Jeleniej Górze, w przyszłym roku, wyjątkowego kongresu. Wyjątkowego bo złożonego z dwóch kongresów, Kongresu Nauczycieli i Kongresu Kobiet. To wielka szansa dla turystycznego marketingu naszego regionu, który coraz częściej odwiedzają turyści również z orientu. Są przyzwyczajeni do pięciogwiazdkowego luksusu, ale usługi naszego hotelarstwa i gastronomii w połączeniu ze skarbem krajobrazowym Karkonoszy i zabytkami architektonicznymi, stanowią atut, który winniśmy wykorzystać. Właściwie wszystko jest załatwione — mówi pani Wioletta Ziętarska z Fundacji Instytut Rewalidacji i Ekonomii Społecznej — spodziewamy się tutaj w lipcu przyszłego roku ok. 150–200 esperantystów z całego świata. Logistycznie zabezpieczyliśmy właściwie wszystkie ewentualności, pozostaje tylko jeden problem: usługi hotelarskie w regionie są bardzo drogie i nie wytrzymują konkurencji np. z Włochami, które mają nie tylko wspaniałe hotele, ale również towarzyszącą infrastrukturę, ale przede wszystkim pogodę, mamy jednak nadzieję, że się wszystko uda.
Życzymy powodzenia, a Państwa będziemy informowali o efektach naszej współpracy.