„Wybierz 1, wybierz 2, wybierz 3…” A jeśli nie możesz? KSON alar­mu­je w spra­wie nie­do­stęp­nych cen­tral tele­fo­nicz­nych. Pro­blem dostrze­ga tak­że Rada Dostępności

– Aby połą­czyć się z reje­stra­cją, wybierz 1. Aby uzy­skać infor­ma­cje o porad­niach spe­cja­li­stycz­nych, wybierz 2. Aby połą­czyć się z admi­ni­stra­cją, wybierz 3.

Takie komu­ni­ka­ty coraz czę­ściej sły­szy­my, dzwo­niąc do przy­chod­ni, szpi­ta­li, sana­to­riów, urzę­dów czy innych insty­tu­cji publicz­nych. Dla wie­lu osób są wygod­nym roz­wią­za­niem – pozwa­la­ją szyb­ciej skie­ro­wać roz­mo­wę do wła­ści­we­go dzia­łu i odcią­ża­ją pra­cow­ni­ków. Pro­blem poja­wia się jed­nak wte­dy, gdy po dru­giej stro­nie słu­chaw­ki znaj­du­je się oso­ba star­sza, nie­wi­do­ma, sła­bo­wi­dzą­ca, z nie­peł­no­spraw­no­ścią inte­lek­tu­al­ną lub po pro­stu ktoś, kto ma trud­ność z zapa­mię­ta­niem kil­ku instruk­cji prze­ka­za­nych w krót­kim czasie.

W teo­rii sys­tem ma uła­twiać kon­takt. W prak­ty­ce dla czę­ści oby­wa­te­li sta­je się kolej­ną barierą.

Senio­rzy czę­sto skar­żą się, że zanim zdą­żą zapa­mię­tać numer odpo­wied­niej opcji, komu­ni­kat już się koń­czy. Nie­któ­re oso­by nie wie­dzą rów­nież, któ­ry dział powin­ny wybrać, ponie­waż nazwy porad­ni czy komó­rek orga­ni­za­cyj­nych nie­wie­le im mówią. Zda­rza się tak­że, że po wybra­niu nie­wła­ści­wej opcji trze­ba roz­łą­czyć się i dzwo­nić od począt­ku. Jesz­cze trud­niej­sza sytu­acja doty­czy osób z dys­funk­cją wzro­ku. Choć wie­lu nie­wi­do­mych korzy­sta z tele­fo­nów wypo­sa­żo­nych w udźwię­ko­wie­nie, roz­bu­do­wa­ne, wie­lo­po­zio­mo­we menu gło­so­we bywa dla nich poważ­nym utrud­nie­niem. Pro­ble­my mają tak­że oso­by z zabu­rze­nia­mi pamię­ci, trud­no­ścia­mi poznaw­czy­mi czy senio­rzy, któ­rzy nie czu­ją się pew­nie w obsłu­dze nowo­cze­snych technologii.

Para­doks pole­ga na tym, że wła­śnie oso­by naj­czę­ściej korzy­sta­ją­ce z usług ochro­ny zdro­wia są jed­no­cze­śnie tymi, któ­re naj­czę­ściej napo­ty­ka­ją trud­no­ści w poko­na­niu tele­fo­nicz­nych „labi­ryn­tów”. Coraz czę­ściej moż­na odnieść wra­że­nie, że sys­te­my kon­tak­tu pro­jek­to­wa­ne są przede wszyst­kim z myślą o orga­ni­za­cji pra­cy insty­tu­cji, a nie o moż­li­wo­ściach ich użyt­kow­ni­ków. Tym­cza­sem dostęp­ność nie koń­czy się na pod­jeź­dzie dla osób poru­sza­ją­cych się na wóz­kach czy stro­nie inter­ne­to­wej zgod­nej ze stan­dar­da­mi WCAG. Obej­mu­je rów­nież moż­li­wość pro­ste­go, samo­dziel­ne­go i sku­tecz­ne­go kon­tak­tu telefonicznego.

Pro­blem ten nie jest jedy­nie teo­re­tycz­ny. Kar­ko­no­ski Sej­mik Osób Nie­peł­no­spraw­nych od dłuż­sze­go cza­su zwra­ca uwa­gę na nie­do­stęp­ność auto­ma­tycz­nych cen­tral tele­fo­nicz­nych. Jed­ną z pro­wa­dzo­nych inter­wen­cji była spra­wa doty­czą­ca Uzdro­wi­ska Koło­brzeg S.A., w któ­rej KSON wystą­pił o dosto­so­wa­nie sys­te­mu tele­fo­nicz­ne­go do potrzeb osób nie­wi­do­mych, sła­bo­wi­dzą­cych i senio­rów. Mimo prze­pro­wa­dzo­nej kore­spon­den­cji spół­ka nie wska­za­ła dotąd ter­mi­nu wpro­wa­dze­nia zmian, co poka­zu­je, że pro­blem wciąż pozo­sta­je nierozwiązany.

Nie jest to jed­nak odosob­nio­ny przy­pa­dek. Auto­ma­tycz­ne cen­tra­le tele­fo­nicz­ne coraz czę­ściej poja­wia­ją się w pla­ców­kach ochro­ny zdro­wia, urzę­dach, ban­kach i wie­lu innych insty­tu­cjach świad­czą­cych usłu­gi oby­wa­te­lom. Trud­no mówić o peł­nej dostęp­no­ści usług, jeśli część osób już na eta­pie wyko­na­nia tele­fo­nu napo­ty­ka prze­szko­dy unie­moż­li­wia­ją­ce samo­dziel­ny kon­takt z instytucją.

Co istot­ne, pro­blem dostrze­ga­ny jest rów­nież na szcze­blu kra­jo­wym. 12 czerw­ca 2026 roku Rada Dostęp­no­ści dzia­ła­ją­ca przy Mini­ster­stwie Fun­du­szy i Poli­ty­ki Regio­nal­nej jed­no­gło­śnie przy­ję­ła Uchwa­łę nr 8 w spra­wie ogra­ni­cze­nia prak­tyk wyko­rzy­stu­ją­cych tech­no­lo­gie i roz­wią­za­nia cyfro­we unie­moż­li­wia­ją­ce lub utrud­nia­ją­ce senio­rom korzy­sta­nie z usług i ofert ze wzglę­du na ska­lę wyklu­cze­nia cyfro­we­go. Uchwa­ła zosta­ła prze­ka­za­na m.in. do Kra­jo­wej Izby Gospo­dar­czej, Urzę­du Komu­ni­ka­cji Elek­tro­nicz­nej oraz Peł­no­moc­ni­ka Rzą­du do spraw Poli­ty­ki Senioralnej.

Choć doku­ment odno­si się przede wszyst­kim do usług cyfro­wych i han­dlu elek­tro­nicz­ne­go, jego prze­sła­nie jest znacz­nie szer­sze. Tech­no­lo­gie powin­ny wspie­rać użyt­kow­ni­ków, a nie wyklu­czać ich z dostę­pu do pod­sta­wo­wych usług. Doty­czy to rów­nież cen­tral tele­fo­nicz­nych, któ­re dla wie­lu osób sta­no­wią pierw­szy i czę­sto jedy­ny spo­sób kon­tak­tu z instytucją.

Sza­cu­je się, że w Pol­sce żyje co naj­mniej 1,8 milio­na osób z poważ­ny­mi wada­mi wzro­ku. Do tego docho­dzi sta­rze­ją­ce się spo­łe­czeń­stwo, a wraz z wie­kiem pogar­sza się wzrok, pamięć i spraw­ność poznaw­cza. Ozna­cza to, że licz­ba osób napo­ty­ka­ją­cych trud­no­ści pod­czas korzy­sta­nia z auto­ma­tycz­nych cen­tral tele­fo­nicz­nych będzie sys­te­ma­tycz­nie rosła.

Dla­te­go Kar­ko­no­ski Sej­mik Osób Nie­peł­no­spraw­nych roz­po­czy­na spo­łecz­ny moni­to­ring dostęp­no­ści cen­tral tele­fo­nicz­nych. Zachę­ca­my do zgła­sza­nia przy­pad­ków, w któ­rych sys­te­my tele­fo­nicz­ne utrud­nia­ją lub unie­moż­li­wia­ją samo­dziel­ny kon­takt oso­bom star­szym oraz oso­bom z nie­peł­no­spraw­no­ścia­mi. Infor­ma­cje moż­na prze­sy­łać na adres biuro@kson.pl lub prze­ka­zy­wać tele­fo­nicz­nie pod nume­ra­mi 75 75 242 54 oraz 795 650 990.

Żad­ne­go uza­sad­nio­ne­go sygna­łu nie pozo­sta­wi­my bez reak­cji. Dostęp­ność zaczy­na się od moż­li­wo­ści pro­ste­go kon­tak­tu z dru­gim czło­wie­kiem. Jeśli już na eta­pie wyko­na­nia tele­fo­nu poja­wia się barie­ra, trud­no mówić o usłu­gach dostęp­nych dla wszystkich.