Poczu­cie wartości

W Kar­ko­no­skim Sej­mi­ku Osób Nie­peł­no­spraw­nych wie­rzy­my, że reha­bi­li­ta­cja i akty­wi­za­cja zawo­do­wa to pro­ce­sy, któ­re muszą iść w parze z reha­bi­li­ta­cją duszy. Tak więc dzi­siej­szy temat poczu­cie wła­snej war­to­ści i jej wpływ na umie­jęt­no­ści pra­cy w zespo­le i budo­wa­nie rela­cji. Bez solid­ne­go fun­da­men­tu jakim jest wia­ra we wła­sne moż­li­wo­ści trud­no jest budo­wać satys­fak­cjo­nu­ją­ce życie zawo­do­we i prywatne.

Poczu­cie wła­snej war­to­ści jest sfor­mu­ło­wa­niem, któ­re­go czę­sto uży­wa­my, ale rzad­ko zasta­na­wia­my się nad jego głęb­szym zna­cze­niem, a to abso­lut­na baza funk­cjo­no­wa­nia czło­wie­ka. To nie tyl­ko to, co o sobie myśli­my, ale też to, jak reagu­je­my na stres, czy potra­fi­my czer­pać radość z suk­ce­sów i czy w ogó­le wie­rzy­my, że na te suk­ce­sy zasłu­gu­je­my. Oso­ba o wyso­kim poczu­ciu wła­snej war­to­ści to ktoś, kto po pro­stu lubi sie­bie i myśli o sobie z przyjemnością.

Nie­ste­ty w naszej kul­tu­rze i codzien­nym pędzie czę­sto jest to towar defi­cy­to­wy. Zamiast akcep­ta­cji ser­wu­je­my sobie suro­wą kry­ty­kę. A my nie jeste­śmy tabu­la rasa.

Każ­dy z nas przy­cho­dzi na świat z innym wypo­sa­że­niem bio­lo­gicz­nym. To zna­czy każ­dy z nas ma róż­ne wraż­li­wo­ści na bodź­ce. W Kar­ko­no­skim Sej­mi­ku Osób Nie­peł­no­spraw­nych dosko­na­le rozu­mie­my, że te róż­ni­ce nie są wada­mi, a cecha­mi, z któ­ry­mi trze­ba nauczyć się żyć.

Istot­nym czyn­ni­kiem wpły­wa­ją­cym na nasze samo­po­czu­cie jest śro­do­wi­sko i wycho­wa­nie. Żyje­my w spo­łe­czeń­stwie, któ­re nie­ste­ty czę­sto myli zdro­we poczu­cie wła­snej war­to­ści z pychą, aro­gan­cją czy nar­cy­zmem. Kul­tu­ra, w któ­rej żyje­my naka­zu­je nam cią­głe napra­wia­nie siebie.

Sku­pia­my się na błę­dach, na tym, co robi­my źle, zamiast być dla sie­bie miły­mi. Niska samo­oce­na to nie tyl­ko złe samo­po­czu­cie, to rów­nież kon­kret­ne barie­ry w życiu zawo­do­wym i spo­łecz­nym, z któ­ry­mi wal­czy­my w ramach akty­wi­za­cji w Kar­ko­no­skim Sej­mi­ku Osób Nie­peł­no­spraw­nych. Oso­by zani­ża­ją­ce swo­ją war­tość czę­sto są wyco­fa­ne i nieśmiałe.

Panicz­nie boją się wystą­pień publicz­nych i kry­ty­ki. Mają trud­no­ści z podej­mo­wa­niem decy­zji, wpa­da­ją w pułap­kę per­fek­cjo­ni­zmu lub cał­ko­wi­cie uni­ka­ją wyzwań. Jest to błęd­ne koło, któ­re obni­ża kom­fort życia i spra­wia, że wie­le talen­tów pozo­sta­je nieodkrytych.

Naj­waż­niej­szym prze­sła­niem, z któ­rym dziś Pań­stwa zosta­wia­my, to to, że świa­do­mość przy­czyn jest począt­kiem. Wie­dza, że nasze niskie poczu­cie war­to­ści wyni­ka z genów czy błę­dów wycho­waw­czych rodzi­ców nie zwal­nia nas z odpo­wie­dzial­no­ści za wła­sne życie tu i teraz. Czy zmia­na jest moż­li­wa? Oczy­wi­ście, mózg jest pla­stycz­ny, a myśle­nie o sobie moż­na zmienić.

To pro­ces trud­ny i cza­so­chłon­ny, przy­po­mi­na tro­chę naukę nowe­go języ­ka lub reha­bi­li­ta­cję po ura­zie, wyma­ga więc sys­te­ma­tycz­no­ści. Klu­czem jest akcep­ta­cja wła­snej nie­do­sko­na­ło­ści. Musi­my nauczyć się doce­niać wła­sny wysi­łek, a nie tyl­ko efekt końcowy.

Budo­wa­nie poczu­cia war­to­ści to nauka bycia swo­im wła­snym przy­ja­cie­lem, a nie suro­wym sędzią. Pamię­taj­cie Pań­stwo, nie­za­leż­nie od tego, co sły­sze­li­ście w prze­szło­ści, jako doro­śli ludzie macie pra­wo i moc, by zbu­do­wać swo­ją war­tość na nowo. A my jeste­śmy tu po to, by pomóc Wam w tym.

Jako Kar­ko­no­ski Sej­mik Osób Nie­peł­no­spraw­nych podej­mu­je­my te tema­ty, ponie­waż wie­my, że sil­ne poczu­cie wła­snej war­to­ści to lep­sze rela­cje w zespo­le, więk­sza odwa­ga w poszu­ki­wa­niu pra­cy i po pro­stu szczę­śliw­sze życie.

Tekst: Eula­lia Żuraw­ska – Biu­ro pro­jek­tu KSON w Warszawie