Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Tam, gdzie z Izerskich Garbów zboczy
Kwisa po stromych łąkach płynie
Po wrzosowiskach nurt swój toczy;
Gdzie prasłowiański bożek Lwiniec,
W lasu ukryty tkwi gęstwinie,
Bo tam w pogańskim chramie mieszka,
Gdzie nad cudownym źródłem ścieżka...

Początki dzisiejszego Świeradowa Zdroju giną w pomroce dziejów. Jeżeli zaufać legendom i podaniom, w których zawarte są pierwsze informacje o osadzie leśnej oraz istnieniu w górnym biegu rzeki wód o magicznych właściwościach Świeradów Zdrój, niegdyś Bad Flinsberg , założony został przez pogańskich uciekinierów z plemienia Bieżuńczan. W X wieku ich siedzibę grodową, Bieśnicę (położoną w okolicy dzisiejszego Goerlitz), zajęli chrześcijańscy Niemcy, którzy przepędzili zwolenników starego kultu. Bieżuńczanie uciekli w najbliższe góry unosząc ze sobą plemiennego bożka, Lwińca (wymienianego również jako Flins lub Wliniec), czczonego pod postacią złotego posągu starca dzierżącego w dłoni potężny kostur, a na plecach niosącego lwa. Bieżuńczanie ukryli swojego bożka w dzikich i odludnych górach, nazwanych niemal 100 lat później - Izerskimi. Podania mówią o kilku lokalizacjach posągu - najczęściej jednak wspominają o Izerskich Garbach znanych przez wieki jako Biały Flins - osada która powstała prawdopodobnie pod koniec XIII wieku lub na początku wieku XIV zawdzięcza im swą nazwę Flyns (później zniemczoną na Flinsberg).

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

O powojennej historii Miedzianki mówi się i pisze raczej niewiele. W przewodnikach turystycznych znaleĽć można wzmianki o dziejach miasta, któremu dało początek górnictwo i które prawie 500 lat temu doczekało się praw miejskich nadanych mu przez króla czeskiego, Ludwika Jagiellończyka.

Przez całe wieki w Miedziance z różnym powodzeniem wydobywano miedĽ, srebro i ołów. W szczytowym okresie, ok. połowy XVI wieku, działało tu ponad 160 szybów i sztolni, wraz z kilkoma hutami przetapiającymi rudę bezpośrednio po wydobyciu. Ten etap historii zakończył się w latach dwudziestych ubiegłego wieku, kiedy w Miedziance zamknięta została ostatnia kopalnia.

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Początki Mysłakowic giną w mrokach dziejów. Nic, albo prawie nic nie wiadomo o powstaniu wsi. Słowiańskie osadnictwo na nadbobrzańskich terenach Kotliny Jeleniogórskiej datowane jest na początek II tysiąclecia p.n.e. Powstawały wtedy prymitywne osady, których mieszkańcy trudnili się głównie bartnictwem i myślistwem. Górskie tereny, mało urodzajne gleby, srogie i długie zimy oraz mocno zalesione tereny nie sprzyjały osadnictwu.

Dopiero XII i XIII wiek przyniosły powstanie większych osad. O słowiańskim pochodzeniu ich mieszkańców świadczą nazwy wsi i rzek, które mimo niemieckich przeróbek zachowały swe pierwotne brzmienie. Również miejscowe nazwiska, mimo późniejszego zniemczenia zachowują słowiańskie korzenie.

Czeska Kronika Trutnowska, napisana przez anonimowego autora podaje jako datę założenia Cervimontium, czyli Jeleniej Góry , której nazwa Hirschberg pojawiła się dopiero wraz z przybyciem niemieckich osadników rok 1005 i wiąże ją z wyprawą Bolesława Chrobrego przeciwko księciu Urlykowi. Niestety nie zachował się dokument lokacyjny i nazwa Jelenia Góra pojawia się po raz pierwszy w dokumentach dopiero w roku 1281.

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

W pobliżu Janowic Wielkich, w powiecie jeleniogórskim, znajduje się "przedziwna" miejscowość Na pierwszy rzut oka wydaje się jedną z niewielkich, malowniczo rozrzuconych w Sudetach wsi. Zastanawiać może jednak duży kościół, którego rozmiary zupełnie nie pasują do malutkiej, położonej na Miedzianej Górze miejscowości. Tuż za kościołem zaczyna się mocno pofałdowany teren, porośnięty gęstwą krzaków, z których wyzierają fragmenty piwnic dawnych budynków, otwierające się w ziemi "bezdenne" dziury, fragmenty ogrodzeń i nieforemnych "wejść" do ciemnych podziemnych pomieszczeń.

Miedzianka, jako osada pojawiła się w źródłach pisanych już w pierwszej połowie XIV wieku, chociaż legenda łączy jej powstanie z działającym 100 lat wcześniej Laurentiusem Angelusem, rzekomym odkrywcą złóż rud w Kowarach. Niewielka górnicza miejscowość prawa miejskie posiada od roku 1519. Do lat 20-tych XX wieku wydobywano tutaj miedź, srebro i ołów, a po zakończeniu II wojny światowej do lat 50-tych - uran. Można zatem powiedzieć, że Miedziankę stworzyło górnictwo i górnictwo przyczyniło się do całkowitego upadku tego miejsca zamieniając przepiękną, malowniczą miejscowość w trudną do rozpoznania pustynię, pełną fundamentów, ruin i groźnie szczerzących się otworów sztolni.