Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Zdaniem badaczy historii Cieszyna, wszystko wskazuje, że zalążkiem dzisiejszego miasta jest Góra Zamkowa, oraz słowiański gród we wsi Podobora, stanowiącej obecnie część Kocobędza w Republice Czeskiej zwanego "Starym Cieszynem" Ze względu na dobre właściwości obronne wzgórze było zasiedlane już od czasów starożytnych (najstarsze ślady osadnictwa sięgają VI -V w. p.n.e. ) Stałe osadnictwo pojawiło się na wzgórzu w X wieku, co związane było ze zniszczeniem pobliskiego grodu Gołęszyców zwanego Starym Cieszynem. Osada na Górze Zamkowej służyła prawdopodobnie jako zaplecze dla odbudowywanego grodziska, jednak wkrótce sama zyskała na znaczeniu, bowiem jeszcze w X wieku przekształciła się w gród obronny. W połowie XI wieku lub około 1180 roku zbudowano tu pierwszy obiekt sakralny - romańską rotundę, która przetrwała do dzisiaj i jest jednym z najstarszych zabytków architektury polskiej.

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Cieplice, to uzdrowiskowa część Jeleniej Góry, a zarazem najstarsze polskie uzdrowisko. Do połowy lat siedemdziesiątych XX-tego wieku Cieplice Śląskie Zdrój istniały jako oddzielne miasto, którego początki sięgają drugiej połowy XIII wieku – już wtedy bowiem znane były tutejsze ciepłe źródła, od których miejscowość wzięła swoją nazwę.

Okoliczności powstania Cieplic skryte są w mrokach przeszłości. Legenda opowiada jednak, że wzięły one początek od dworku myśliwskiego wzniesionego przy źródłach, których woda uzdrowiła jelenia zranionego przez księcia Śląskiego Bolesława Wysokiego, który polował w pobliskich lasach. O ścisłym związku miejscowości z ciepłymi źródłami świadczy najstarszy zachowany dokument, który ich dotyczy. W 1281 r. książę lwówecki Bernard podarował zakonowi joannitów ze Strzegomia tutejsze źródła i okolicę. Joannici, znani przede wszystkim jako zakon szpitalików opiekujący się chorymi wznieśli w Cieplicach w roku 1288 pierwszy gościniec dla chorych.

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Janowice Wielkie, to duża dolnośląska wieś o charakterze przemysłowo – uzdrowiskowym położona w powiecie jeleniogórskim na pograniczu Gór Kaczawskich i Rudaw Janowickich. Miejscowość jest siedzibą władz gminy Janowice Wielkie i posiada ponad dwa tysiące stałych mieszkańców. Z dojazdem do Janowic turysta nie powinien mieć żadnych problemów; kursują tu autobusy PKS, oraz prywatnych przewoźników, a ponieważ miejscowość znajduje się na trasie kolejowej łączącej Jelenią Górę z Wrocławiem do Janowic Wielkich dotrzeć można także pociągiem. Historia Janowic, które na przestrzeni wieków kilkunastokrotnie zmieniały swoją nazwę, jest w dużym stopniu związana z rozwijającym się na tym terenie górnictwem. Już w średniowieczu w pobliskiej Miedziance wydobywano rudy żelaza, a także miedź i srebro, którym cala okolica zawdzięczała rozwój o dobrobyt. Legenda wiąże odkrycie w okolicach Miedzianki i Janowic złóż rud żelaza w 1156 r. z osoba Laurentiusa Angelusa, jednak fakt ten jest dosyć nieprawdopodobny, gdyż sama postać odkrywcy jest bardzo legendarna. Kres dynamicznie rozwijającemu się na tym terenie górnictwu położyła dopiero wojna trzydziestoletnia.

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Karpniki (dawniej Fiszbach) to wieś malowniczo położona około 10 km na południowy wschód od Jeleniej Góry, w zachodniej części Rudawskiego Parku Krajobrazowego . Na stale mieszka tutaj prawie tysiąc osób. Do wsi docierają autobusy PKS oraz busy prywatnych przewoĽników. Najbliższa stacja kolejowa znajduje się Trzcińsku, miejscowości odległej około 5 km. Jedną z największych atrakcji turystycznych Karpnik jest zamek w południowo zachodniej części wsi.

Pierwotne założenie obronne w Karpnikach wzniesiono w XIV wieku prawdopodobnie z inicjatywy rycerza Czirna. Było ono nieregularne i składało się z budynku mieszkalnego oraz narożnej cylindrycznej wieży. W dokumentach z 1369 roku zamek wymieniany był jako własność Clericiusa Bolcze, który był także właścicielem pobliskiego Boczowa. Już w XV wieku założenie zostało uzupełnione przez „warowny dom” czyli masywną wieżę obronną i mury otoczone fosą. W roku 1438 ówczesny właściciel posiadłości Hans Cunz von Predel sprzedał majątek rycerzowi Cuncze Bilerowi z Dzierżoniowa. W kilka lat póĽniej, w roku 1476 dobra przeszły na własność Hansa Schoffa-Gotschego, kanclerza księstwa świdnicko-jaworskiego, Pana na Kamienicy i Chojniku.