Na wczorajszym posiedzeniu Sejmu, posłowie zawiesili obowiązek stosowania w 2013 r. ograniczeń związanych z przekroczeniem tzw. pierwszego progu ostrożnościowego. Czyli sytuacji, gdy relacja długu publicznego do PKB jest większa od 50 proc. a nie przekraczająca 55 proc. Przekroczenie tego progu oznaczało, że w projekcie budżetu na 2014 rok relacja deficytu do dochodów nie mogła być wyższa niż w budżecie z roku 2013. Przepis zostaje zawieszony na 2013 rok.

Upraszczając, zawieszono procedurę wymuszającą na Ministrze Finansów uchwalenia budżetu na 2014 rok z mniejszym długiem niż w roku obecnym. Progi ostrożnościowe zapisane w ustawie o finansach publicznych stanowią realizację artykułu 216 ust. 5 Konstytucji RP, którego powstanie spowodowane była doświadczeniami ostatnich lat PRL. zatem każdy z progów stanowi kolejną zaporę do 60% długu w relacji do PKB, swoiste autoograniczenie systemu przed nadmiernym zadłużaniem.

Co do zasady pisma sądowe w sprawach cywilnych – m.in. pozwy, wnioski, apelacje, zażalenia – podlegają opłacie sądowej. Jeśli nie opłacimy pisma podlegającego opłacie, sąd nie podejmie żadnych czynności. Co jednak zrobić, gdy nie stać nas na poniesienie kosztów sprawy sądowej? Wówczas możemy ubiegać się o zwolnienie od kosztów sądowych.

W pierwszej części artykułu zajmiemy się pojęciem kosztów sądowych i poznamy różnicę pomiędzy „kosztami sądowymi” a „kosztami procesu”. Wyjaśnimy również, od jakich kosztów możemy uzyskać zwolnienie, a od jakich nie. W drugiej części artykułu zajmiemy się procedurą ubiegania się o zwolnienie od kosztów sądowych.

Przez chwilę zajmijmy się jeszcze, jak się to ładnie nazywa, osobami trzecimi w egzekucji. Może się bowiem zdarzyć, że egzekucja zostaje wszczęta i jest prowadzona zgodnie z wymogami formalnymi, ale następuje zajęcie przez organ egzekucyjny przedmiotu należącego do takiej właśnie „osoby trzeciej”.

Co wtedy?

Oczywiście natychmiast udajemy się do prawnika...

Osoba trzecia może w drodze powództwa żądać zwolnienia zajętego przedmiotu od egzekucji, jeżeli skierowanie do niego egzekucji narusza jej prawa. Jest to tak zwane powództwo ekscydencyjne, o którym mowa w art. 841 kpc. Pamiętać jednak należy, że powództwo takie można wytoczyć w terminie miesiąca od dnia dowiedzenia się o naruszeniu swego prawa.

Wiele się ostatnio mówi o egzekucjach komorniczych wszczynanych przeciwko osobom, które nie powinny być – z różnych powodów – adresatami tych postępowań. Media ujawniły szereg przypadków, często drastycznych, gdzie doszło do sytuacji, w których nastąpiła utrata znacznych kwot pieniężnych czy cennych przedmiotów, nie mówiąc już o nieruchomościach, wskutek czynności egzekucyjnych, które nie powinny być w ogóle podjęte.

Pamiętać zatem musimy, że dłużnik, a tym bardziej osoba, która nim nie jest, a przeciwko której skierowano egzekucję, ma instrumenty prawne, dzięki którym może podjąć skuteczna obronę. Nie bójmy się więc komornika, ale pójdźmy do prawnika – najlepiej w odpowiednim momencie, kiedy jeszcze nie będzie za późno.

Amputacja to najbardziej radykalny sposób leczenia - zazwyczaj stosuje się ją kiedy zagrożone jest życie pacjenta. Utrata np. kończyny jest dla każdego wielkim szokiem, zmienia się wygląd zewnętrzny, do którego jest się przyzwyczajonym, pojawiają się ograniczenia, z którymi wcześniej pacjent nie musiał się liczyć. Wszystkie te trudności da się jednak przezwyciężyć, nauczyć się funkcjonować bez kończyny, przyzwyczaić się do protezy, w niektórych przypadkach nawet uprawiać sport, kierować pojazdem i prowadzić aktywne życie.

Konkretna, spójna i jednoznaczna definicja mózgowego porażenia dziecięcego nie została dotychczas opracowana. Przyczyną jest przede wszystkim różnorodność i stopień nasilenia objawów oraz współistniejących zaburzeń. Mózgowe porażenie dziecięce od połowy XIX wieku nazywane jest chorobą Little’a, od nazwiska angielskiego lekarza, który uważał, iż uszkodzenia wywołujące to schorzenie powstają w okresie okołoporodowym i są wynikiem uszkodzenia mózgu. Za bezpośrednią przyczynę uważał zaburzenia powstałe w skutek nieprawidłowego porodu. W tym samym czasie Freud uznał, że przyczyna ujawnienia się objawów choroby są wczesne uszkodzenia płodu i nieprawidłowości rozwojowe zachodzące jeszcze w łonie matki, co w konsekwencji wywołuje przedwczesne porody. Najnowsze badania prowadzone w USA i Australii potwierdzają słuszność teorii Freuda, jednak u ponad 30% dzieci chorujących na mózgowe porażenie dziecięce nadal nie można ustalić przyczyny powstania schorzenia.

Dziecko rozumie, kiedy matka i ojciec mówią do niego w pierwszej osobie - o tym, co sami czują. Podobnie - kiedy opisują to, co się stało i mówią, jakie może to mieć skutki. Takie proste zdania pomagają dziecku zmienić niewłaściwie zachowanie i co najważniejsze zrozumieć dlaczego nie powinno w ten sposób postępować. A przecież o to właśnie chodzi.

Jeśli krzyczymy na dziecko: „Denerwujesz mnie!” i dajemy mu klapsa albo mówimy: „Jesteś do niczego”, to jedynie wyładowujemy na nim swoją złość. Dziecko czuje się bezwartościowe, nieudolne i bezsilne. W ten sposób niczego się nie nauczy.

Uczelnie wyższe zachęcają studentów z niepełnosprawnością do korzystania z ich oferty kształcenia, przystosowując i ułatwiając dostęp do edukacji dla osób z różnymi ograniczeniami i dysfunkcjami. Wyrównując szanse w stosunku do innych studentów uczelnie stosują przywileje i ulgi dla osób z niepełnosprawnością, ale także kładą nacisk na ich prawa i obowiązki wynikające ze statusu studenta.
Uczelnia wyższa kształcąca integracyjnie musi zmierzyć się z poniższymi najważniejszymi obszarami problemowymi:

• Bariery wynikające z edukacji na niższych poziomach nauczania:

Sporo osób niepełnosprawnych nie jest w stanie sprostać wymaganiom stawianym przed nimi podczas egzaminów wstępnych na wyższe uczelnie. Spowodowane jest to niższym poziomem nauczania w szkołach specjalnych, do których częstokroć uczęszczali kandydaci na studia wyższe. W dalszym ciągu niewiele osób kształci się w tzw. systemie masowym. Nauczanie w szkołach specjalnych izoluje osoby niepełnosprawne od społeczeństwa, a także stwarza sztuczny podział na niepełnosprawnych i „resztę świata”. Powoduje to powstawanie specjalnych, wyrwanych z kontekstu rzeczywistości warunków, w których uczący i wychowujący się ludzie nie mają szans na nabycie zwykłych zachowań społecznych.