Logo Karkonoskiego Sejmiku Osób niepełnosprawnych

Lwó­wek Śląski

Lwó­wek Ślą­ski jest jed­nym z naj­star­szych dol­no­ślą­skich miast, a tak­że jed­nym z pierw­szych w Pol­sce loko­wa­nych na pra­wie mag­de­bur­skim. 
Już we wcze­snym śre­dnio­wie­czu Lwó­wek stał się wyraź­nym i waż­nym lokal­nym cen­trum gospo­dar­czym i ośrod­kiem osad­nic­twa wiejskiego.

O roz­wo­ju mia­sta zade­cy­do­wa­ło jego dogod­ne poło­że­nie przy zna­nym szla­ku han­dlo­wym zwa­nym Kró­lew­ską Dro­ga, oraz eks­plo­ata­cja zło­ta na obsza­rach bez­po­śred­nio przy­le­głych do Lwów­ka. Już w roku 1217 ksią­żę Hen­ryk Bro­da­ty nadał Lwów­ko­wi Ślą­skie­mu pra­wa miej­skie, co przy­czy­ni­ło się do szyb­kie­go roz­wo­ju miasta.

Oprócz roz­wo­ju gospo­dar­cze­go Lwó­wek zazna­cza tak­że swo­je zna­cze­nie jako ośro­dek wła­dzy – to wła­śnie tutaj w 1243 roku ksią­żę Bole­sław Rogat­ka zor­ga­ni­zo­wał pierw­szy na Ślą­sku tur­niej rycer­ski, nato­miast w latach 1278–86 Lwó­wek był sie­dzi­bą księ­cia Ber­nar­da Zwin­ne­go i sto­li­cą samo­dziel­ne­go księstwa.

W 1329 roku mia­sto liczy­ło oko­ło 11 tysię­cy miesz­kań­ców i nale­ża­ło do naj­lud­niej­szych ośrod­ków miej­skich na Ślą­sku. W tym cza­sie zmie­nia­ła się struk­tu­ra gospo­dar­cza mia­sta; 
w mia­rę wyczer­py­wa­nia się złóż zło­ta, pod­sta­wą utrzy­ma­nia miesz­kań­ców sta­ło się rze­mio­sło, głów­nie sukien­nic­two i tkac­two, han­del oraz obrób­ka kamie­nia budow­la­ne­go. 
W mia­rę roz­wo­ju mia­sta lwó­wec­cy miesz­cza­nie uzy­ski­wa­li waż­ne przy­wi­le­je, mię­dzy inny­mi; pra­wo do orga­ni­zo­wa­nia tar­gów i jar­mar­ków, han­dlu solą oraz bicia wła­snej monety.

Po śmier­ci księż­ny Agniesz­ki w roku 1392 Lwó­wek prze­szedł pod pano­wa­nie cze­skie. Ponad sto lat póź­niej, w roku 1498 , król cze­ski Wła­dy­sław Jagiel­loń­czyk nadał Lwów­ko­wi herb, któ­ry, za wyjąt­kiem krót­kiej prze­rwy, był uży­wa­ny do roku 1967, a zatem do cza­sów współczesnych.

Na począt­ku XVII wie­ku w mie­ście funk­cjo­no­wa­ło i zna­ko­mi­cie pro­spe­ro­wa­ło 450 warsz­ta­tów sukienniczych..Okres ten zamknę­ła woj­na trzy­dzie­sto­let­nia , w trak­cie któ­rej Lwó­wek został spu­sto­szo­ny i w dużym stop­niu zniszczony.


Znisz­cze­nia wojen­ne, stra­ty lud­no­ścio­we oraz poża­ry w latach 1659 i 1704, spo­wo­do­wa­ły, że przez cały wiek XVIII mia­sto z tru­dem egzy­sto­wa­ło. Nie­wiel­kie oży­wie­nie gospo­dar­cze nastą­pi­ło pod koniec XVIII wie­ku, kie­dy Lwó­wek, liczą­cy wów­czas nie­co ponad 2600 miesz­kań­ców, sko­rzy­stał z koniunk­tu­ry, panu­ją­cej wte­dy w Prusach.

Nie­ste­ty, odra­dza­ją­cy się roz­wój gospo­dar­czy został ponow­nie zaha­mo­wa­ny w trak­cie wojen napo­le­oń­skich, kie­dy mia­sto odwie­dził sam cesarz Napo­le­on Bona­par­te, któ­ry 22 sierp­nia 1813 roku zwy­cię­żył Pru­sa­ków pod­czas tak zwa­nej “pierw­szej bitwy nad Bobrem” . “Dru­ga bitwa nad Bobrem”, sto­czo­na 29 sierp­nia 1813 roku, zakoń­czy­ła się klę­ską Francuzów.

W dzie­jach Lwów­ka dopie­ro w dru­giej poło­wie XIX nastę­pu­je pew­ne oży­wie­nie gospo­dar­cze. Mia­sto uzy­sku­je w roku 1884 połą­cze­nie kole­jo­we ze Zło­to­ry­ją, a w rok póź­niej z Gry­fo­wem Ślą­skim oraz w roku 1909 z Jele­nią Górą. W mie­ście i oko­li­cy roz­wi­ja się tury­sty­ka, w widocz­ny spo­sób wzbo­ga­ca się tak­że ofer­ta kul­tu­ral­na Lwów­ka, któ­ry za spra­wa kape­li dwor­skiej kon­cer­tu­ją­cej w pała­cu Hohen­zol­ler­nów, sta­je się lokal­nym cen­trum kulturalnym.

W tym okre­sie roz­wi­ja się rów­nież prze­mysł spo­żyw­czy — w mie­ście powsta­je mię­dzy inny­mi nowo­cze­sny bro­war Hoh­ber­gów oraz wytwór­nia wódek. Nastę­pu­je wyraź­ny roz­kwit lokal­nych kamie­nio­ło­mów, powsta­je kopal­nia gip­su i anhydrytu.

Kres kolej­ne­mu roz­dzia­ło­wi pro­spe­ri­ty kła­dzie pierw­sza woj­na świa­to­wa — w okre­sie mię­dzy­wo­jen­nym licz­ba lud­no­ści Lwów­ka wzro­sła do ponad 6 tysię­cy, ale w widocz­ny spo­sób zma­la­ła licz­ba zakła­dów prze­my­sło­wych i rze­mieśl­ni­czych. Pro­ce­su degra­da­cji gospo­dar­czej mia­sta nie zdo­łał nawet zatrzy­mać spe­cjal­ny pro­gram pomo­cy pro­win­cjom wschod­nim Rze­szy Nie­miec­kiej wdro­żo­ny w roku1937 roku.

W cza­sie II woj­ny świa­to­wej pogłę­bia się zastój gospo­dar­czy mia­sta, któ­re w ostat­niej fazie walk zosta­je znisz­czo­ne w 40 %. 
Lwó­wek Ślą­ski, zaję­ty przez woj­ska radziec­kie 9 maja 1945 roku, w tym samym mie­sią­cu sta­je się ośrod­kiem admi­ni­stra­cji powia­to­wej peł­niąc tę funk­cję do czerw­ca 1975 roku. Obec­nie mia­sto jest sie­dzi­bą gmi­ny miej­sko wiej­skiej, obej­mu­ją­cej Lwó­wek Ślą­ski i 28 wsi.

Tade­usz Siwek

KAMPANIA "I'M JUST LIKE YOU"


This will close in 20 seconds